Kwasy humusowe Tohumus

W Polsce czynniki naturalne, przede wszystkim klimat, duży udział gleb piaszczystych oraz zakwaszenie gleb nie sprzyjają akumulacji i utrzymywaniu na stałym poziomie zawartości substancji humusowych, głównych składników glebowej materii organicznej.

Wzrost o 0,5%

zawartości substancji humusowych w glebie zatrzymuje około 80 m3 wody/ha

Próchnica jest głównym składnikiem materii organicznej gleb uprawnych, jednym z najważniejszych czynników decydujących o żyzności gleb oraz wpływających na wzrost roślin, wysokość plonu i jego jakość.

Substancje humusowe decydują o funkcjach i właściwościach materii organicznej. W skład substancji humusowych wchodzą: kwasy huminowe, kwasy fulwowe tworzące grupę kwasów humusowych oraz huminy. Substancje te powstają w mikrobiologicznych i chemicznych procesach rozkładu resztek roślinnych (humifikacja). Kwasy huminowe to grupa związków próchnicznych, która zawiera ok. 58% węgla. Związki te nie są rozpuszczalne w środowisku kwaśnym. Cechuje je barwa od ciemnobrązowej do czarnej. Kwasy fulwowe, zawierają ok. 55% węgla, są barwy od żółtej do żółtobrązowej oraz łatwo rozpuszczają się  w całym zakresie pH. Huminy to związki próchniczne o ciemnej barwie, nierozpuszczalne w wodzie w całym zakresie pH. Związki te decydują o stabilności próchnicy w glebie.

Kwasy humusowe cechują się wysoką pojemnością wodną, wykazują zdolność sorpcji i desorpcji kationów zawartych w podłożu, regulując ich uwalnianie. Jednocześnie wspomagają utrzymanie optymalnego pH gleby. Korzystnie zmieniają parametry cieplne gleb. Obecność kwasów humusowych w gruntach uprawnych może oddziaływać stymulująco na procesy życiowe organizmów glebowych i roślin, a także przyspieszać rozkład substancji zanieczyszczających środowisko.

Wykorzystanie kwasów humusowych w produkcji roślinnej umożliwia otrzymanie większej ilości żywności lepszej jakości. Nieprawidłowo wykonywane zabiegi agrotechniczne, jak również wywożenie biomasy z pól, przy brak nawożenia naturalnego, powoduje zubażanie gleb w próchnicę, a tym samym w naturalnie występujące w glebie substancje humusowe. Wprowadzenie do gleby związków humusowych stanowi jeden ze sposobów umożliwiających zwiększoną produkcję żywności o dobrych parametrach jakościowych z zachowaniem żyzności gleby.

Mając na uwadze powyższe kwestie preparat humusowy powinien występować w postaci soli kwasów humusowych ponieważ te jako rozpuszczalne w wodzie zapewniają szybkie działanie.

Zawartość próchnicy w glebach Polski jest zróżnicowana i zależna od gatunku gleby oraz sposobu jej użytkowania. Według badań IUNG – PIB prowadzonych w ramach Monitoringu Chemizmu Gleb Ornych Polski (2017) wykazano, że średnia zawartość próchnicy kształtuje się na poziomie 1,94%. Raport wskazuje znaczne zróżnicowanie degradacji materii organicznej pomiędzy poszczególnymi regionami (dodatni bilans materii organicznej odnotowano jedynie w woj. podlaskim i warmińsko-mazurskim, największa szacunkowa degradacja – woj. dolnośląskie i opolskie). Przeprowadzone przez IUNG – PIB w Puławach badania porównawcze 1000 profili wzorcowych analizowanych ostatnio oraz w latach 60 i 70 XX wieku wykazały narastający proces ubytku materii organicznej w glebach Polski. Według tych badań szacuje się, że do 2030 roku, średnio w glebach w Polsce degradacji ulegnie ponad 0,8% materii organicznej.

Próchnica glebowa jest czynnikiem warunkującym zatrzymywanie wody w warstwie ornej. Może zatrzymać 3-5 krotnie więcej wody w formie dostępnej dla roślin, niż frakcja mineralna. Wzrost zawartości substancji humusowych w glebie o 0,5% pozwala na zatrzymanie dodatkowo ok. 80 m3 wody/ha, co odpowiada 8 mm z każdego opadu do wykorzystania przez rośliny. Szacując przewidywany średni spadek zawartości materii organicznej na użytkach rolnych o 0,8% do 2030 roku, uwzględniając 18,9 mln ha w Polsce, należy spodziewać się utraty zdolności okresowej retencji wód na poziomie 245 milionów ton wody.

Grupa Azoty, chcąc wyjść naprzeciw rosnącym potrzebom zmieniającego się rolnictwa wprowadza na rynek nowy, całkowicie bezpieczny dla środowiska produkt jakim jest Tohumus.

Tohumus to organiczno-mineralny stymulator wzrostu roślin pochodzący z biologicznego, naturalnego surowca jakim jest węgiel brunatny.

Tohumus produkowany jest w procesie alkalicznej ekstrakcji z węgla brunatnego ze złoży wydobywanych z kopalni odkrywkowych.

Tohumus - skład produktu

Tohumus to sól potasowa kwasów humusowych (tzw. humian potasu)

Kwasy humusowe: ok. 7%

Potas: ok. 1 %

pH: 9-11

Dlaczego warto stosować Tohumus? – korzyści ze stosowania

Działanie preparatu Tohumus polega na stymulowaniu utrzymywania się wyższego stężenia składników pokarmowych w pobliżu strefy korzeniowej, co pozwala roślinom na efektywniejsze wykorzystanie składników pokarmowych.

Korzyści ze stosowania preparatu Tohumus:

  • wyższe plony roślin,
  • większy przyrost masy nadziemnej roślin,
  • zwiększenie stopnia rozwoju systemu korzeniowego, w tym w szczególności korzeni włośnikowych (większe pobieranie składników pokarmowych i wody),
  • większy wzrost elongacyjny korzeni i dłuższy ich wigor (roślina może pobierać wodę z głębszych warstw gleby i lepiej wykorzystuje składniki pokarmowe),
  • zwiększenie naturalnej odporności roślin na choroby (ograniczenie źródła infekcji pierwotnej),
  • poprawiaja jakość plonu,
  • sprzyjają tworzeniu chlorofilu, cukrów i aminokwasów w roślinach i wspomagają fotosyntezę,

Pozytywny wpływ na żyzność gleby poprzez:

  • zwiększenie pojemności wodnej, zwłaszcza gleb lekkich, co sprawia że zagrożenie suszą jest mniejsze,
  • tworzenie struktury gruzełkowatej gleby – tworząc dobre stosunki powietrzno - wodne,
  • zwiększenie dostępności składników pokarmowych dla roślin,
  • zmniejszenie wypłukiwania pierwiastków i ich zatrzymanie w strefie korzeniowej (lepsze możliwości pobrania przez roślinę uprawną),
  • utrzymanie odpowiedniej zawartości materii organicznej,
  • wykazuje większą absorbcję energii słonecznej , a tym samym lepsze właściwości termiczne (co ma wpływ na dynamikę uwalniania się składników pokarmowych z zasobów glebowych),
  • wspomagają rozwój pożytecznych mikroorganizmów,
  • wspomagają rozkład resztek pożniwnych (organicznych), uwalniane w wyniku jej przemian składniki pokarmowe stają się szybciej dostępne dla roślin

Tohumus – wyniki badań polowych

Przeprowadzone wyniki badań polowych na rzepaku ozimym i kukurydzy wykazały, że po zastosowaniu TOHUMUS uzyskano przyrost masy korzeniowej o 18 % dla rzepaku i 19%  dla kukurydzy w odniesieniu do obiektu kontrolnego bez stymulatora wzrostu (Wyniki badań przeprowadzone przez IUNG-PIB Puławy, 2017-2018)

Ponadto uzyskano istotną zwyżkę plonu nasion rzepaku o 11% a w przypadku kukurydzy (przeznaczonej na kiszonkę)  przyrost masy nadziemnej wzrósł o 26% w stosunku do obiektu kontrolnego (Wyniki badań przeprowadzone przez IUNG-PIB Puławy, 2018-2019)

Skuteczność działania Tohumus jako stymulatora wzrostu roślin potwierdzona została również w polowej uprawie marchwi. Stosując doglebowo przed siewem stymulator uzyskano wzrost plonu handlowego o 8% w stosunku do obiektu kontrolnego (Wyniki badań przeprowadzone przez Instytut Ogrodnictwa PIB w Skierniewicach, 2018)

 

Kiedy i jak stosować Tohumus? – zasady stosowania

Tohumus należy stosować zgodnie z instrukcją stosowania.

Produkt jest szczególnie polecany na gleby o niskiej zawartości próchnicy, na których nie stosuje się nawożenia naturalnego (obornik) oraz w gospodarstwach stosujących uproszczony płodozmian z przewagą roślin zbożowych.

 

Instrukcja stosowania

Wyszczególnienie

Sposób aplikacji

Dawka TOHUMUS

Termin aplikacji

Zalecana ilość wody

Uprawy polowe

Zabieg doglebowy

20-40 l/ha

Stosować przed siewem/sadzeniem. Produkt najlepiej wymieszać z glebą

200-400 l

Zabieg dolistny

20-40 l/ha

Jeden- dwa zabiegi w okresie intensywnego wzrostu

200-400 l

Uprawy warzywnicze

Zabieg doglebowy

40 l/ha

Stosować przed siewem/sadzeniem. Produkt najlepiej wymieszać z glebą

200-400 l

Zabieg dolistny

20-40 l/ha

Jeden- trzy zabiegi w okresie intensywnego wzrostu

200-500 l

 Sporządzanie cieczy roboczej

Przed użyciem energicznie wstrząsnąć. Przed przystąpieniem do sporządzania cieczy roboczej dokładnie ustalić potrzebną jej ilość. Odmierzyć odpowiednią ilość produktu. Następnie wlać przez sito do zbiornika opryskiwacza napełnionego do połowy wodą przy włączonym mieszadle. Opróżnione opakowania przepłukać 3-krotnie wodą, a popłuczyny wlać do zbiornika opryskiwacza z cieczą roboczą. Następnie zbiornik uzupełnić wodą do potrzebnej ilości i dokładnie wymieszać. Po pracy zbiornik opryskiwacza dokładnie wymyć.

Wyniki licznych badań pozwoliły dobrze poznać mechanizm działania preparatu, a wdrożenia polowe pokazały jego bardzo wysoką skuteczność w poprawie produktywności roślin i jakości plonu.

8%

Wzrost plonu handlowego marchwi

11%

Wzrost plonu rzepaku ozimego

26%

Przyrost masy nadziemnej kukurydzy przeznaczonej na kiszonkę